Ondört asır evvel, yine bir böyle geceydi,Kumdan, ayın ondördü, bir öksüz çıkıverdi!Lâkin o ne hüsrandı ki: Hissetmedi gözler;Kaç bin senedir, halbuki, bekleşmedelerdi!Nerden görecekler? Göremezlerdi tabî'î:Bir kere, zuhûr ettiği çöl en sapa yerdi;